This article explores the advantages and risks of a new form of self-regulation in the Netherlands. The focal point is the environmental cooperative: a regional organization in which farmers collaborate to integrate environmental values into their production process. The body of this article begins with a discussion of the background of these innovative collectives. It then examines a few concrete examples in greater detail. The question guiding the discussion is if and how the environmental cooperative can contribute to such a broad national planning goal as a more sustainable development of the rural area.
Get full access to this article
View all access options for this article.
References
1.
Aarts, M.N.C., & van Woerkum, C.M.J. (1996). De Peel in gesprek. Een analyse van het communicatienetwerk van Milieucoöperatie De Peel [Talking about De Peel. An analysis of the communication network of the environmental cooperative De Peel]. The Netherlands: Wageningen University.
2.
Ayres, I., & Braithwaite, J. (1992). Responsive regulation: Transcending the deregulation debate. New York: Oxford University Press.
3.
Driessen, P.P.J., Glasbergen, P., Huigen, P.P.P., & Hijmans van den Bergh, F. (1995). Vernieuwing van het landelijk gebied. Een verkenning van strategieën voor een gebiedsgerichte aanpak [Renewal of the rural area. An exploration of strategies for a regionally specific approach. Gravenhage, The Netherlands: Vuga.
4.
Driessen, P.P.J., & Vermeulen, W. (1995). Network management in perspective. In P. Glasbergen (Ed.), Managing environmental disputes: Network management as an alternative (pp. 155-178). Dordrecht, The Netherlands: Kluwer Academic Publishers.
5.
Fleischer-van Rooijen, C.A.M., & Touwen, L. (1994). In de regio aan de slag. In J.N.H. Elerie & C.A.M. Fleischer-van Rooijen (Eds.), Omstreden ruimte. Een discussie over de toekomst van het landelijk gebied [Contested space. A discussion about the future of the rural area] (pp. 112-124). The Netherlands: REGIO-PRojekt, Groningen University.
6.
Glasbergen, P. (1992). Agro-environmental policy—trapped in an iron law? Acomparative analysis of agricultural pollution control in the Netherlands, the United Kingdom and France. Sociologica Ruralis, XXXII(1), 30-48.
7.
Glasbergen, P. (Ed.). (1998). Co-operative environmental governance. Public-private agreements as a policy strategy. Dordrecht, The Netherlands: Kluwer.
8.
Grabosky, P. N. (1995). Using non-governmental resources to foster regulatory compliance. Governance, 8(4), 527-550.
9.
Healy, P. (1997). Collaborative planning. Shaping places in fragmented societies. New York: Macmillan.
10.
Hees, E., Renting, H., & de Rooij, S. (1994). Naar lokale zelfregulering, samenwerkingsverbanden voor integratie van landbouw, milieu, natuur en landschap [Towards local self-regulation: Collaborations for the integration of agriculture, environment, nature and landscape]. The Netherlands: Wageningen University.
11.
Horlings, I. (1996). Duurzaam boeren met beleid. Innovatiegroepen in de Nederlandse landbouw [Sustainable farming. Innovation groups in Dutch agriculture]. Unpublished doctoral dissertation, Nijmegen University, The Netherlands.
12.
Kooiman, J. (Ed.). (1993). Modern governance: New government-society interactions. Newbury Park: Sage.
13.
Migchels, G., & Hagelaar, G. (1994). Uitvoering van milieubeleid: een mogelijke rol voor milieucoöperaties [Policy implementation: An opportunity for environmental cooperatives]. Milieu, 9(2), 73-80.
14.
Milieucoöperatie de Peel. (1993). Boeren en tuinders bundelen krachten voor een gezond milieu [Farmers and horticalists work together for a healthy environment]. Internal report of the cooperative.
15.
National Cooperative Council/Heidemij. (1991). Milieucoöperatie, milieu-inrichting en beheerschap: Instrumenten voor de organisatie van milieuzorg, natuuren landschapsinrichting en beheer door de landen tuinbouw [The environmental cooperative, environmental change and management: Instruments for the organization of environmental care, nature and landscape protection and management of agriculture]. Internal report.
16.
Renting, H., de Bruin, R., & Pohlmann, E. (1994). Bruggen bouwen. Een integrale aanpak van landbouw, milieu, natuur en landschap in Eastermar's Lânsdouwe [Building bridges. An integrated approach of agriculture, environment, nature and landscape in Eastermar's Lânsdouwe, Wageningen]. The Netherlands: LUW, Wageningen University.
17.
Slangen, L.H.G. (1992). Boer moet binnen coöperatief verband aan milieu doen [Farmers should be cooperative]. Bolwerk, 1992(1), 8-10.
18.
Slangen, L.H.G. (1993). Milieucoöperatie: effectief en efficiënt? In W.J.M. Heijman & J.A.C. van Ophem (Eds.), De toekomst is verleden tijd [The future is the past] (pp. 115-127). The Netherlands: Eburon and Wageningen University.
19.
Touwen, L., & Fleischer-van Rooijen, C.A.M. (1993). Milieucoöperaties; aanpak milieuproblematiek door de boeren zelf [Environmental cooperatives; farmers themselves take care of environmental problems]. De Landeigenaar, 39(1), 6-8.
20.
van der Belt, E. (1994). Landbouw en natuurbeheer. In J.N.H. Elerie & C.A.M. Fleischer-van Rooijen (Eds.), Omstreden ruimte. Een discussie over de toekomst van het landelijk gebied[Contested space. A discussion about the future of the rural area] (pp. 98-103). The Netherlands: REGIO-PRojekt, Groningen University.
21.
van Dijk, G. (1990). Is de tijd rijp voor de oprichting van milieucoöperaties? [Is the time right for environmental cooperatives?] Rijswijk.
22.
van Dijk, G. (1994). Nieuwe organisatievormen en samenwerkingsverbanden. In J.N.H. Elerie & C.A.M. Fleischer-van Rooijen (Eds.), Omstreden ruimte. Een discussie over de toekomst van het landelijk gebied [Contested space. Adiscussion about the future of the rural area] (pp. 104-111). The Netherlands: REGIO-PRojekt, Groningen University.
23.
Vereniging Eastermar's Lânsdouwe. (1994). It Lânjuwiel, voorbeeldplan van de Vereniging Eastermar's Lânsdouwe, Eastermar [It Lanjuwiel, a demonstration plan of the Vereniging]. Internal Report.
