Anxiety,Perceived Insufficient Milk,and Parenting Self-Efficacy in Mothers of Preterm Infants in Southeastern Turkey: A Cross-sectional Study

Abstract

Background:

Mothers of preterm infants often encounter challenges that include perceived insufficient milk supply, elevated state anxiety, and diminished maternal self-efficacy, all of which negatively influence breastfeeding practices and overall psychosocial wellbeing. While breastfeeding is known to enhance maternal confidence and reduce anxiety, these associations have also been examined in psychoeducational interventions addressing anxiety and self-efficacy during pregnancy.

Aim:

This study aimed to examine the associations between perception of insufficient milk supply, perceived maternal parenting self-efficacy, and state anxiety in mothers of preterm infants.

Methods:

A cross-sectional study was conducted among 144 mothers of preterm infants attending pediatric outpatient clinic of a hospital in southeastern Turkey. Data were collected using validated instruments: the State Anxiety Inventory, the Perception of Insufficient Milk Supply Questionnaire, and the Perceived Maternal Parenting Self-Efficacy Scale. Statistical analyses included Spearman’s rank correlation, generalized linear modeling, mediation analysis.

Results:

Breastfeeding was the strongest predictor of lower perceptions of insufficient milk and higher perceived maternal parenting self-efficacy. State anxiety was positively associated with perceptions of insufficient milk and partially mediated the relationship between perceived milk insufficiency and perceived maternal parenting self-efficacy.

Conclusion:

The findings highlight the need for post–neonatal intensive care services that integrate lactation support with strategies aimed at reducing maternal anxiety to promote stronger parenting self-efficacy in mothers of preterm infants.

Özet

Giriş:

Prematüre bebeklerin anneleri sıklıkla yetersiz süt algısı, durumluk kaygının artması ve anne öz yeterliliğinin azalması gibi zorluklarla karşılaşırlar; bu unsurların hepsi emzirme uygulamalarını ve genel psikososyal iyilik halini olumsuz etkiler. Emzirmenin anne özgüvenini artırdığı ve kaygıyı azalttığı bilinmekle birlikte, bu ilişkiler gebelik sırasında kaygı ve öz yeterlilik duygusunu ele alan psikoeğitimsel müdahalelerde incelenmiştir.

Amaç:

Bu çalışma, preterm bebek annelerinde yetersiz süt algısı, annenin algıladığı ebeveynlik öz yeterliliği ve durumluk kaygı arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlamıştır.

Yöntem:

Türkiye’nin güneydoğusundaki bir hastanenin çocuk polikliniğine başvuran 144 prematüre bebek annesinde kesitsel bir çalışma yürütülmüştür. Veriler, geçerliliği kanıtlanmış ölçme araçları kullanılarak toplandı: Durumluk Kaygı Envanteri, Yetersiz Süt Algısı Ölçeği ve Annenin Algıladığı Ebeveynlik Öz-Yeterliği Ölçeği. İstatistiksel analizler; Spearman korelasyonu, genelleştirilmiş lineer modeli ve aracılık analizini içermektedir.

Bulgular:

Emzirme, yetersiz süt algısının düşük, annenin algıladığı ebeveynlik öz-yeterliliğin yüksek olmasının en güçlü yordayıcısı olmuştur. Durumluk kaygı, yetersiz süt algısı ile pozitif yönde ilişkili olup annenin algıladığı ebeveynlik öz-yeterliliği ile yetersiz süt algısı arasındaki ilişkiye kısmen aracılık etmiştir.

Sonuç:

Bulgular, preterm bebeklerin annelerinde ebeveynlik öz-yeterliğini güçlendirmek için anne kaygısını azaltmayı amaçlayan stratejilerle emzirme desteğinin entegre edildiği yenidoğan yoğun bakım sonrası hizmetlere duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.