Civil Scientists: Dutch Scientists between 1750 and 1875

Although in fact anachronistic for the earlier period of my analysis, I will for the sake of simplicity sometimes use the term ‘scientist’, which was coined by William Whewell in 1833.

Israel J. I. , The Dutch Republic: Its rise, greatness, and fall, 1477–1806 (Oxford, 1995); Kloek J. Mijnhardt W. , 1800: Blauwdrukken voor een samenleving (The Hague, 2001).

I will be limiting the German case to the Protestant areas in order to keep the influence of religious factors on the scientific culture to a minimum. Physico-theology, for example, was typical of Protestant areas. The Catholic part of the Netherlands, by the way, played no role of importance in Dutch scientific life whatsoever.

In the seventeenth and eighteenth centuries German students for example visited the splendid Dutch universities: Schneppen H. , Niederländische Universitäten und deutsches Geistesleben: Von der Gründung der Universität Leiden bis ins späte 18. Jahrhunderts (Münster, 1960).

In fact, the role of the professors was so dominant compared to other scientists, such as academy members or so-called gentlemen scientists, that in many cases scientists can be identified with science professors.

van Berkel K. , “The legacy of Stevin: A chronological narrative” in van Berkel K. van Helden A. Palm L. , A history of science in the Netherlands: Survey, themes, reference (Leiden, Boston and Cologne, 1999), 3–235, pp. 69–119; Theunissen B. , “Nut ennog eens nut”: Wetenschapsbeelden van Nederlandse natuuronderzoekers, 1800–1900 (Hilversum, 2000), 41.

van Berkel , “Legacy” (ref. 6), 94–113.

Ibid.

Willink B. , Burgerlijk sciëntisme en wetenschappelijk toponderzoek: Sociale grondslagen van nationale bloeiperioden in de negentiende-eeuwse bètawetenschappen (Rotterdam, 1988); Willink B. , “Origins of the Second Golden Age of Dutch science after 1860: Intended and unintended consequences of educational reform”, Social studies of science, xxi (1991), 1991–26; Willink B. , De Tweede Gouden Eeuw: Nederland en de Nobelprijzen voor natuurwetenschappen 1870–1940 (Amsterdam, 1998), 24–62; van Berkel K. , Citaten uit het boek der natuur: Opstellen over Nederlandse wetenschapsgeschiedenis (Amsterdam, 1998), 149–87; van Berkel , “Legacy” (ref. 6), 123–33.

Wachelder J. C. M. , Universiteit tussen vorming en opleiding: De modernisering van de Nederlandse universiteiten in de negentiende eeuw (Hilversum, 1992); Baggen P. , Vorming door wetenschap: Universitair onderwijs in Nederland 1815–1960 (Delft, 1998), 121; Theunissen , Nut (ref. 6), 99–104; van Berkel K. , Het oude instituut en de nieuwe Akademie: Overheid en wetenschapsbeoefening omtrent het midden van de negentiende eeuw (Amsterdam, 2000), 39–63; Maas A. , “Tachtigers in de wetenschap: Een nieuwe kijk op het ontstaan van de ‘Tweede Gouden Eeuw’ in de Nederlandse natuurwetenschap”, Tijdschrift voor geschiedenis, cxiv (2001), 2001–76.

Pioneering scientists such as van 't Hoff, de Vries and Kamerlingh Onnes were certainly influenced by German scientific practices during their stay in German laboratories. It is not clear, however, how strongly the Dutch scientists followed the German example of increasing focus on research.

Maas A. J. P. , Atomisme en individualisme: De Amsterdamse natuurkunde tussen 1877 en 1940 (Hilversum, 2001); Maas , “Tachtigers” (ref. 10).

Bots J. , Tussen Descartes en Darwin: Geloof en natuurwetenschap in de achttiende eeuw in Nederland (Assen, 1972), 69.

Kiesel H. Münch P. , Gesellsschaft und Literatur im 18. Jahrhundert: Voraussetzungen und Entstehung des literarischen Markts in Deutschland (Munich, 1977), 160; Labrie A. , “Bildung” en politiek, 1770–1830: De “Bildungphilosophie” van Wilhelm von Humboldt bezien in haar politieke en sociale context (Amsterdam, 1986), 18.

Snelders H. A. M. , “Het fysisch-chemisch werk van de Rotterdamse arts Hendrik Willem Rouppe (1765–1816)”, Tijdschrift voor de geschiedenis der geneeskunde, natuurwetenschappen, wiskunde en techniek, iv (1981), 25–44.

Smit P. , “Die ostindische Kompanie und das holländische Naturalienkabinett”, in Grote A. (ed.), Macrocosmos in Microcosmo: Die Welt in der Stube. Zur Geschichte des Sammelns, 1450–1800 (Opladen, 1994), 799–816; Smit P. , “De aankoop van de menagerie van Cornelis van Aken door het Amsterdamse genootschap Natura Artis Magistra”, Gewina, xix (1996), 1996–52.

Cited in Zuidervaart H. J. , Van 'konstgenoten'en hemelse fenomenen: Nederlandse sterrenkunde in de achttiende eeuw (Rotterdam, 1999), 70.

Ibid., 357; Kloek Mijnhardt , 1800 (ref. 2), 277.

Zuidervaart , Konstgenoten (ref. 17), 53 and 599–609.

Beckers D. , “Het despotisme der masthesis”: Opkomst van de propaedeutische functie van de wiskunde in Nederland, 1750–1850 (Hilversum, 2003), 22–37.

Zuidervaart , Konstgenoten (ref. 17), 39.

Roberts L. , “Science becomes electric: Dutch interaction with the electrical machine during the 18th century”, Isis, xc (1999), 680–714, p. 680.

Ibid.

Homberg E. , “Van volksscheikunde tot technologie: Popularisering van de chemie in de negentiende eeuw”, Gewina, xviii (1995), 72–101, p. 78.

Snelders H. A. M. , De geschiedenis van de scheikunde in Nederland: Van alchemie tot chemie en chemische industrie rond 1900, i (Delft, 1993), 60–93; Snelders H. A. M. , Het Gezelschap der Hollandsche Scheikundigen (Amsterdam, 1980).

Theunissen , Nut (ref. 6), 20–21.

Mijnhardt W. W. , “De Nederlandse Verlichting: Een terreinverkenning”, in Mijnhardt W. W. , Figuren en figuraties: Acht opstellen aangeboden aan J. C. Boogman (Groningen, 1979), 1–25.

Beckers , Despotisme (ref. 20), 49, 104 and 160–1.

Homburg E. , “Van volksscheikunde tot technologie: Popularisering van de chemie in de negentiende eeuw”, Gewina, xviii (1995), 72–101, p. 78; Roberts , “Science becomes electric” (ref. 22), 683.

Sturkenboom D. , “Begeesterd door de natuur: Rademachers maidenspeech voor het Natuurkundig Genootschap der Dames te Middelburg (1790)”, De achttiende eeuw, xxxvi (2004), 123–31, p. 130. This Middelburg society was possibly the first women's scientific society in the Western world: Jacob M. C. Sturkenboom D. , “A women's scientific society in the West: The late eighteenth-century assimilation of science”, Isis, xciv (2003), 2003–25.

Mijnhardt W. W. , Tot Heil van 't Menchdom: Culturele genootschappen in Nederland, 1750–1815 (Amsterdam, 1988), 78–223; van Sas N. C. F. , De metamorfose van Nederland: Van oude orde naar moderniteit 1750–1900 (Amsterdam, 2005); Kloek Mijnhardt , 1800 (ref. 2).

Bots , Descartes (ref. 13), 59–60.

Theunissen , Nut (ref. 6), 84–7; also: Aerts R. , “Burgerlijk sciëntisme? Over wetenschap en burgerlijke cultuur 1840–1880”, in Aerts R. (eds), Geleerden en leken: De wereld van de Hollandsche Maatschappij van Wetenschappen (Rotterdam 2002), 17–31, pp. 26–7.

Roberts , “Science becomes electric” (ref. 22), 712.

One could add to these the Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenschappen (1778) in the Dutch East Indies.

McClellan J. A. , Science reorganized: Scientific societies in the 18th century (New York 1985), 123–5; Mijnhardt , Heil (ref. 31). The stadholderate was a semi-monarchical function undertaken by the Prince of Orange.

Snelders H. A. M. , “De natuurwetenschappen in de lokale wetenschappelijke genootschappen uit de eerste helft van de negentiende eeuw, 1750–1815”, De negentiende eeuw, vii (1983), 102–22.

Ibid., 108.

Mijnhardt , Heil (ref. 31), 104; Zuidervaart H. J. van Gent R. H. , “Between rhetoric and reality: Instrumental practices at the astronomical observatory of the Amsterdam society ‘Felix Meritis’, 1789–1889” (in preparation).

Mijnhardt , Heil (ref. 31), 170.

An Athenaeum Illustre can very briefly be considered as a kind of university without the right of examinations.

Bot J. Muijlwijk R. , “Jean H. van Swinden”, in Kox A. J. (ed.), Van Stevin tot Lorentz: Portretten van achttien Nederlandse natuurwetenschappers (Amsterdam, 1990), 106–17; van Hoorn M. , “Jan Hendrik van Swinden (1746–1823) en het probleem van de analogie tussen elektriciteit en magnetisme”, Tijdschrift voor de geschiedenis der geneeskunde, natuurwetenschappen, wiskunde en techniek, x (1987), 1987–111; Theunissen , Nut (ref. 6), 13–36.

Aerts , “Burgerlijk sciëntisme?” (ref. 33), 26–7; Allart B. , “De wetenschap heeft 't uitgemaakt”: Wetenschapsbeelden in Nederlandse publiekstijdschriften 1840–1900 (Utrecht, 2003).

Theunissen , Nut (ref. 10), 37–56.

Homburg , “Volksscheikunde” (ref. 29), 95.

Cf. Wachelder , Universiteit (ref. 10), 216.

Mijnhardt , Heil (ref. 31), 174.

Aerts R. , “Bevoegde autoriteiten: Burgerlijke intellectuelen in de negentiende eeuw. Een groepsportret”, De negentiende eeuw, xxii (1998), 72–95.

Snelders , “Genootschappen” (ref. 37), 116–18. On van Swinderen: Huizinga J. , “De geschiedenis der universiteit gedurende de derde eeuw van haar bestaan, 1814–1914”, in Verzamelde werken, viii (Haarlem, 1951), 36–339, pp. 104–8; see also: Botke I. J. , “‘Der landhuishoudkunde een licht ontstoken’: Jacobus Albertus Uilkens (1772–1825) en Herman Christiaan van Hall (1801–1874)”, in van Gemert G. A. tot Peursum-Meijer J. Schuller Vanderjagt A. J. (eds), “Om niet aan barbarij en onwetendheid te bezwijken”: Groningse geleerden 1614–1989 (Hilversum, 1989), 109–27.

Snelders , “Genootschappen” (ref. 37), 114–15; Snelders H. A. M. , “The electromagnetic experiments of the Utrecht physicist Gerrit Moll”, Annals of science, xli (1984), 35–53; Snelders H. A. M. , “De beoefening van de natuurkunde in het negentiende-eeuwse Utrecht”, in NG200: Natuurkundig Gezelschap te Utrecht, 1777–1977 (Utrecht 1977), 84–98.

Bot Muylwijk , “Van Swinden” (ref. 42), 110.

Beckers , Despotisme (ref. 20), 115–16.

Snelders , “Utrecht” (ref. 50), 83–93; Snelders , “Gerrit Moll” (ref. 50), 35–53; Theunissen , Nut (ref. 6), 20; Beckers , Despotisme (ref. 20), 158–9.

Snelders , “Genootschappen” (ref. 37), 110.

Mijnhardt , Heil (ref. 31), 155.

Davids C. A. , “Universiteiten, Illustre Scholen en de verspreiden van technische kennis in Nederland, eind 16e — Begin 19e eeuw”, Batavia Academia, viii (1990), 21–23.

Theunissen mentions these briefly as characteristic for many Dutch professors: Theunissen , Nut (ref. 6), 39; for the Dutch mathematicians see Maas A. , “D. J. Korteweg: Backbencher van de Tweede Gouden Eeuw”, De Gids, clxviii (2005), 229–44.

Aerts , “Bevoegde autoriteiten” (ref. 48), 83. The Stadholders William IV and V patronised the Dutch instrument sciences by purchasing a collection of scientific instruments and models from particularly Dutch instrument makers: de Clercq P. , “Science at court: The 18th-century cabinet of scientific instruments and models of the Dutch Stadholders”, Annals of science, xlv (1988), 113–52.

Cited in: Vermij R. , “Johannes Lulofs als vertegenwoordiger van het newtonianisme in de Republiek”, Gewina, xxii (1999), 136–50, p. 136.

Knippenberg H. de Pater B. , De eenwording van Nederland: Schaalvergroting en integratie sinds 1800, 2nd edn (Nijmegen, 1990); de Rooy P. , Republiek van rivaliteiten: Nederland sinds 1813 (Amsterdam, 2002), 15–45.

Wachelder , Universiteit (ref. 10), 22; Knippenberg De Pater , Eenwording (ref. 60), espec. pp. 13 and 41.

van Tijn Th , “Sociale verhoudingen en opvattingen daarover”, in Algemene geschiedenis der Nederlanden, xii (Bussum, 1981–82), 132–7; De Rooy , Republiek van rivaliteiten (ref. 60), 31.

Aerts , “Burgerlijk sciëntisme?” (ref. 33), 17–31; Aerts , “Bevoegde autoriteiten” (ref. 48), 83; see also Maas , “Tachtigers” (ref. 10); Maas , “Korteweg” (ref. 57), 235–40; Vijselaar J. , De magnetische geest: Het dierlijk magnetisme, 1770–1830 (Nijmegen, 2001), 472–3.

Huizinga , “Universiteit” (ref. 49), 164–5.

Clark W. , Academic charisma and the origins of the research university (Chicago and London, 2006).

Aerts R. , De letterheren: Liberale cultuur in de negentiende eeuw. Het tijdschrift De Gids (Amsterdam, 997), 33–40 and 145; Kossmann E. H. , Vergankelijkheid en continuïnteit: Opstellen over geschiedenis (Amsterdam, 1995), 56; De Rooy , Republiek van rivaliteiten (ref. 60), 38–39; Johannes G. H. , De lof der aalbessen: Over (Noord-)Nederlandse literatuurtheorie, literatuur en de consequenties van kleinschaligheid, 1770–1830 (The Hague, 1997), 79–86.

Beckers , Depotisme (ref. 20).

Snelders H. A. M. , Wetenschap en intuïtie (Baarn, 1994), 153–69.

Johannes , Lof der aalbessen (ref. 66), 86.

Snelders , “Rouppe” (ref. 15), 35; Snelders , “Utrecht” (ref. 50), 84–93.

Aerts , “Bevoegde autoriteiten” (ref. 48), 86–9; Kloek Mijnhardt , 1800 (ref. 2), 455–547.

De Rooy , Republiek van rivaliteiten (ref. 60), 30.

Johannes , Lof der aalbessen (ref. 66); van Sas , Metamorfose (ref. 31), 121–2.

Kossmann E. H. , De Lage Landen 1780–1980: Twee eeuwen Nederland en België, i (Amsterdam and Brussels, 1986), 241; see also: Maas , “Tachtigers” (ref. 10), 374.

Knippenberg De Pater , Eenwording (ref. 60), 43–91.

van Berkel , Citaten (ref. 9), 177–82.

Kossmann , Lage Landen, i (ref. 74), 271–89; see also: Aerts , “Bevoegde autoriteiten” (ref. 48), 86–9.

Maas , “Tachtigers” (ref. 10), 366–7.

Wachelder , Universiteit (ref. 10); Wachelder J. C. M. , “Umgestaltung des niederländischen akademischen Unterrichts im neunzehnten Jahrhundert nach einem deutschen ‘Modell’? Das Modell: Modernisierung: Das Gymnasium zwischen dem akademischen und dem Sekundarbereich als Beispiel”, in Schubring G. , ‘Einsamkeit und Freiheit’ neu besichtigt: Universitätsreformen und Disziplinenbildung in Preussen als Modell für Wissenschaftspolitik in Preussen des 19. Jahrhunderts (Stuttgart, 1991), 227–54.

Wachelder , Universiteit (ref. 10), 21.

Ibid., 21–2.

Kloek Mijnhardt , 1800 (ref. 2), 38.

Rising to 23.7% in 1870: Nipperdey Th , Deutsche Geschichte 1800–1866: Bürgerwelt und starker Staat (Munich, 1998), 112.

Wehler H. U. , Deutsche Gesellschaftsgeschichte, i: Vom Feudalismus des alten Reiches bis zur defensiven Modernisierung der Reformära 1700–1815 (Munich, 1987), 53–8; Boterman F. , Moderne geschiedenis van Duitsland: 1800–1900 (Amsterdam, 1996), 27–8.

Cf. Clark , Academic charisma (ref. 65); Clark W. , “German physics textbooks in the Goethezeit”, History of science, xxxv (1997), 219–39 and 295–363; Hufbauer K. , The formation of the German chemical community (1720–1795) (Berkeley, 1982); Jungnickel Ch. McCormmach R. , Theoretical physics from Ohm to Einstein, i: The torch of mathematics 1800–1870 (Chicago and London, 1986); Mehrtens H. , “Mathematicians in Germany circa 1800”, in Jahnke H. N. Otte M. (eds), Epistemological and social problems of the sciences in the early nineteenth century (Dordrecht, 1981), 401–10; Caneva K. L. , “From galvanism to electrodynamics: The transformation of German physics and its social context”, Historical studies in the physical sciences, ix (1978), 1978–159.

Hochadel O. , Öffentliche Wissenschaft: Elektrizität in der deutsche Aufklärung (Göttingen, 2003), 33. See also: Baasner R. , Das Lob der Sternkunst: Astronomie in der deutschen Aufklärung (Göttingen, 1987); Schatzberg W. , Scientific themes in the popular literature and the poetry of the German Enlightenment 1720–1760 (Bern 1973), 87–116; Hufbauer , Formation (ref. 85), 13–61; Lind G. , Physik im Lehrbuch, 1700–1850 (Berlin, 1992), 30–9.

Rüger A. , “Populäre Naturwissenschaft in Nürnberg am Ende des 18. Jahrhunderts”, Berichte zur Wissenschaftsgeschichte, v (1982), 173–91.

Möller H. , Fürstenstaat oder Bürgernation: Deutschland 1763–1815 (Berlin, 1994), 326.

Ibid., 377–83.

Fabian B. , “Im Mittelpunkt der Bücherwelt”, in Vierhaus R. (ed.), Deutschland im 18. Jahrhundert: Politische Verfassung, soziales Gefüge, geistige Bewegungen (Göttingen 1987), 249–74; Turner R. S. , “The Bildungsbürgertum and the learned professions in Prussia, 1770–1830: The origins of a class”, Histoire sociale — Social history, xiii (1980), 1980–35, pp. 107–13; Baasner , Lob der Sternkunst (ref. 86).

Yet, certainly after Kant's philosophical rejection of physico-theological arguments for the existence of God in 1763, theological arguments ceased to be of importance in the scientists' work.

More than the sciences, in Germany the Geisteswissenschaften, the humanities, had a function in achieving a certain utopian goal. In this case not to bring back a Golden Age, but to look for a national identity and unity.

Mehrtens , “Mathematicians in Germany” (ref. 85), 409 and 415; Jungnickel McCormmach , Ohm to Einstein (ref. 85), 3–33.

Lowood H. E. , Patriotism, profit, and the promotion of science in the German Enlightenment: The economic and scientific societies, 1760–1815 (New York and London, 1991). Siefert H. , Das naturwissenschaftliche und medizinische Vereinswesen im deutschen Sprachgebiet (PhD thesis, Marburg, 1967). Typically, instead of becoming rooted in the local community, scientific societies (such as the Gesellschaft Naturforschende Freunde and the Scientific Society of Halle) started looking for cooperation with like-minded people in other regions and countries for correspondence and exchange of collections.

For an introduction: McClellan , Science reorganized (ref. 36), 68–74 and 114–17.

Turner R. S. , “University reformers and professional scholarship in Germany 1760–1806”, in Stone L. , The university in society, ii (Princeton, 1974), 495–531, pp. 522–31; Schatzberg , Scientific themes (ref. 86); Caneva , “Galvanism” (ref. 85), 138–41; Jungnickel McCormmach , Ohm to Einstein (ref. 85), 23.

See for example: Herrmann D. B. , Die Entstehung der astronomische Fachzeitschriften in Deutschland (1789–1821) (Berlin, 1972), 29–30. Even a great mathematician such as Gauss spent some of his best years on strenuous surveying measurements for the state of Hanover: Bühler W. K. , Gauss: Eine biografische Studie (Berlin, 1986), 92–106: Dunnington C. W. , Carl Friedrich Gauss: Titan of science (New York, 1955), 113–46.

Turner R. S. , “The growth of professional research in Prussia, 1818–1848 — Causes and context”, Historical studies in the physical sciences, iii (1971), 137–82, p. 147.

As McCormmach and Jungnickel have observed: “The more successful scientists, particularly those outside Prussia, appealed to the interests of their governments.” Jungnickel McCormmach , Ohm to Einstein (ref. 85), 5.

For an impression see the biographies of Gauss and Liebig, who mainly travelled in scientific circles.

Traditional explanation of the rise of German scientific research, which points to the role of the Prussian educational reforms at the beginning of the nineteenth century, has been subjected to severe criticism in historiography. For a historiographical discussion: Olesko K. M. , “Introduction”, in Science in Germany: The intersection of institutional and intellectual issues (Osiris, 2nd ser., v; Philadelphia, 1989), 7–14.

Turner , “Bildungsbürgertum” (ref. 90), 108.

“The status of an educated man lay in what he knew or what his bearing testified he was, not in what he could do”: Turner , “Bildungsbürgertum” (ref. 90), 107–10.

Türner , “Bildungsbürgertum” (ref. 90), 110–11.

See in particular, Clark , Academic charisma (ref. 65). Clark connects the rise of the research ethos particularly to the bureaucratization of the German academic system. It would be interesting to see if an increasing bureaucratization of the Dutch universities in the Netherlands occurred in the course of the nineteenth century.

McClelland C. E. , State, society and university in Germany 1700–1814 (Cambridge, 1980), 170; Vierhaus , “Deutschland im 18. Jahrhundert” (ref. 90), 181; Gerth H. H. , Bürgerliche Intelligenz um 1800: Zur Sociologie des deutschen Frühliberalismus (Göttingen, 1976), 34; Turner , “Bildungsbürgertum” (ref. 90).

Martens W. , “Bürgerlichkeit in der frühen Aufklärung”, in Kopitzsch F. (ed.), Aufklärung, Absolutismus und Bürgertum in Deutschland (Munich, 1976), 347–63, p. 359; Kiesel Münch , Gesellschaft (ref. 14), 54; McClelland , University (ref. 106), 97.

Bettin H. Friedrich Ch. , “‘Ich Will so Gern — Und Kann auch Wol; Aber, Aber — !!’ — Die Misere eines Privatdozenten zu Beginn des 19. Jahrhunderts”, Sudhoffs Archiv, lxxxiv (2001), 184–200.

Homburg E. , “The rise of analytical chemistry and its consequences for the development of the German chemical profession”, Ambix, xlvi (1999), 1–32, pp. 15–18.

Gert Schubring portrays the founders of innovative institutes and seminars as “single dynamic personalities”, who acted as “scientific entrepreneurs … who pushed through the autonomy of their field by establishing research and educational institutes”: Schubring G. , “Spezialschulmodell versus Universitätsmodell: Die Institutionalisierung von Forschung”, in Schubring , Einsamkeit und Freiheit (ref. 79), 276–325, p. 314.

Roessler W. , Die Entstehung des modernen Erziehungswesens in Deutschland (Stuttgart, 1961), 29.

Labrie , “Bildung” (ref. 14), 17; see also Möller , Fürstenstaat (ref. 88), 444–67.

Woodmansee M. , The author, art, and the market: Rereading the history of aesthetics (New York, 1994), 35.

Golinski J. , Science as public culture: Chemistry and Enlightenment in Britain, 1760–1820 (Cambridge 1992).

Secord A. , “Corresponding interests: Artisans and gentlemen in nineteenth-century natural history”, The British journal for the history of science, xxvii (1994), 383–408.

Ibid.; Secord A. , “Science in the pub: Artisan botanists in early nineteenth-century Lancashire”, History of science, xxxii (1994), 269–315.

Cunningham A. Williams P. , “De-centring the ‘big picture’: The Origins of Modern Science and the modern origins of science”, The British journal for the history of science, xxvi (1993), 407–32, pp. 425–6.

See, for instance, Shapin S. , “The audience for science in eighteenth-century Edinburgh”, History of science, xii (1974), 95–121; Thackray A. , “Natural knowledge in cultural context: The Manchester model”, American historical review, lxxix (1974), 1974–709; Golinski , Public culture (ref. 114).