JonesChristine, The geoheliocentric planetary system: Its development and influence in the late sixteenth and seventeenth centuries, unpublished Ph.D Dissertation, Cambridge1964, 41.
2.
LydiatThomas, Praelectio astronomica de natura coeli et conditionibus elementorum (London, 1605).
3.
Lydiat, op. cit., chap. 6, p. 55. The present account is a paraphrase of the following obscure but crucial passage: “Deum namque ire per omnes terrasque tractatusque maris coelumque profundum scimus. Sed nimirum huic primae et supremae et communi et Theologicae rerum omnium causae, subordinanur aliae secundariae et propinquae et propriae et naturalium quidem rerum Physiologicae: Quarum inter se ordinem et cum effectis connexionem ad illustrandam sapientissimi naturae opificis gloriam ut sobrie et relegenter indagaret, ex altera officii sui parte genus humanum in hoc mundi theatro constitutum est. Quare decet, imo oportet nos quoque pro officii nostri rationem incumbere in disquisitionem rerum difficillimarum quantulacunque spe inveniendi”.
4.
Lydiat, op. cit., ch. 6, p. 57.
5.
Ibid., ch. 7, pp. 61–62.
6.
Ibid., ch. 4. pp. 33–34, and 36–37.
7.
Ibid., ch. 7, p. 63.
8.
Ibid., p. 64: “Nam cum supra ostenderimus stellae cuiusque naturalem locum ei competere ex certa quadam aeris raritate: Quandoquidem motus circuli aequinoctialis maioris tropico, propterea sit velocior motu tropici; necesse est ut aer sub aequinoctiali sicut in eadem a centro mundi distantia maiorem obtinet ita in minori obtineat eandem raritatem quem habuerit sub tropicis, ideoque Sol tanto propius accedat ad terram in aequinoctiis quam in solstitiis. Quare dum transit ab altero solstitio per aequatorem ad alterum, nequaquam circularis, sed ovalis lineae portionem describit.” (Emphasis supplied).
