Culture,Religion and ‘the Dialogical Self’: Roots and Character of a Secular Cultural Psychology of Religion

Abma R. (1983). ‘Methodisch zonder confessie.’ Uit de geschiedenis van de Nijmeegse psychologie. Nijmegen: Katholieke Universiteit Nijmegen, Psychologisch Laboratorium.

Bakthin M. (1929/1973). Problems of Dostoevsky's poetics (2nd ed.). Ann Arbor, MI: Ardis. (Original Russian work published 1929)

Belzen J.A. (1998). Verschuivende aandacht voor religie binnen de psychologie. Bespreking en signalement van recente ontwikkelingen in de godsdienstpsychologie. Psyche en Geloof, 9, 20–34.

Belzen J.A. (1999). The cultural-psychological approach to religion: contemporary debates on the object of the discipline. Theory and Psychology, 9, 229–256.

Belzen J.A. (2000). Ontwikkelingen in de godsdienstpsychologie. Notities aan de hand van enkele recente publicaties. Psyche en Geloof, 11, 21–46.

Belzen J.A. (2001). The introduction of psychology of religion to the Netherlands: ambivalent reception, epistemological concerns, and persistent patterns. Journal for the History of the Behavioral Sciences, 37, 45–62.

Belzen J.A. (2002). Die Gleichzeitigkeit des Ungleichen – Anmerkungen zur Entwicklung der Religionspsychologie im niederländischen Sprachraum. In: Henning Chr , & Nestler E. (ed.). Konversion – zur Aktualität eines Jahrhundertthemas (S. 117–144). Frankfurt: Lang.

Danziger K. (1990). Constructing the subject: historical origins of psychological research. Cambridge: Cambridge University Press.

Danziger K. (1997). Naming the subject. How psychology found its language. London: Sage.

Fogel A. (1993). Developing through relationships. New York: Harvester Wheatsheaf.

Fortmann H.M.M. (1946). Aandachtig bidden. Een psychologische studie over de eigenschappen, de mogelijkheden en de grenzen der gebedsconcentratie. Nijmegen-Utrecht: Dekker & Van de Vegt.

Fortmann H.M.M. (1968). Hindoes en boeddhisten. Dagboekaantekeningen en reisbrieven. Baarn: Ambo.

Fortmann H.M.M. (1964-68). Als ziende de Onzienlijke: een cultuurpsychologische studie over de religieuze waarneming en de zogenaamde religieuze projectie. Hilversum: Brand (4 delen).

Fortmann H.M.M. (1971). Inleiding tot de cultuurpsychologie. Baarn: Ambo.

Gergen K.J. (1993). Belief as relational resource. The International Journal for the Psychology of Religion, 3(4), 231–235.

Gergen K.J. (1999). Invitation to social construction. London: Sage.

Girgensohn K. (1921). Der seelische Aufbau des religiösen Erlebens. Eine religionspsychologische Untersuchung auf experimenteller Grundlage. Leipzig: Hirzel.

Gone J.P. , Miller P.J. , & Rappaport J. (1999). Conceptual narrative as normatively oriented: The suitability of past personal narrative for the study of cultural identity. Culture & Psychology, 5, 371–398.

Grünbaum A.A. (1928). Het ik-bewustzijn en de psychische ontwikkeling. Utrecht: s.n.

Hermans H.J.M. (1967). Motivatie en prestatie. Amsterdam: Swets & Zeitlinger.

Hermans H.J.M. (1970). A questionnaire measure of achievement motivation. Journal of Applied Psychology, 54, 353–363.

Hermans H.J.M. (1971). Prestatiemotief en faalangst in gezin en onderwijs; tevens handleiding bij de Prestatie Motivatie Test voor Kinderen (PMT-K). Amsterdam: Swets & Zeitlinger.

Hermans H.J.M. (1974). Waardegebieden en hun ontwikkeling. Amsterdam: Swets & Zeitlinger.

Hermans H.J.M. (1981). Persoonlijkheid en waardering; deel 1: organisatie en opbouw der waarderingen. Lisse: Swets en Zeitlinger.

Hermans H.J.M. (1999a). Dialogical thinking and self-innovation. Culture & Psychology, 5, 67–87.

Hermans H.J.M. (1999b). The innovative potentials of agreement and disagreement in dialogical history. Culture & Psychology, 5, 491–498.

Hermans H.J.M. , & Hermans-Jansen E. (1995). Self-narratives: The construction of meaning in psychotherapy. New York: Guilford Press.

Hermans H.J.M. , & Hermans-Jansen E. (2003). Dialogical processes and the development of the self. In: Valsiner J. , & Connolly K.L. (Eds.), Handbook of developmental psychology (pp. 534–559). London: Sage.

Hermans H.J.M. , & Kempen H.J.G. (1993). The dialogical self: meaning as movement. San Diego, CA: Academic Press.

Hermans H.J.M. , & Kempen H.J.G. (1998). Moving cultures: The perilous problem of cultural dichotomies in a globalizing society. American Psychologist, 53, 1111–1120.

Hermans H.J.M. & Kempen H.J.G. , & van Loon R.J.P. (1992). The dialogical self: beyond individualism and rationalism. American Psychologist, 47, 23–33.

Hermans H.J.M. , Rijks T.I. , & Kempen H.J.G. (1993). Imaginal dialogues of the self: theory and method. Journal of Personality, 61(2), 207–236.

Hume H. (1997). Psychological concepts, their products and consumers. Culture & Psychology, 3, 115–136.

James W. (1890). The principles of psychology. London: MacMillan.

Jaspers K. (1922). Psychologie der Weltanschauungen. Berlin: Springer.

Knorr-Cetina K. (1999). Epistemic cultures. How the sciences make knowledge. Cambridge, MA: Harvard University Press.

McAdams D.P. (1999). Personal narratives and the life story. In: Pervin L.A. , & John O. (Eds.). Handbook of personality: Theory and research (pp. 478–500). New York: Guilford Press. (2nd edition)

Moscovici S. (1998). Social consciousness and its history. Culture & Psychology, 4, 411–29.

Much N.†C. , & Mahapatra M. † (1995). Constructing divinity. In: Harré R. , & Stearns P. (eds.). Discursive psychology in practice (pp. 55–86). London: Sage.

Popp-Baier U. (1998). Das Heilige im Profanen: religiöse Orientierungen im Alltag; eine qualitative Studie zu religiösen Orientierungen von Frauen aus der charismatisch-evangelischen Bewegung. Amsterdam/Atlanta: Rodopi.

Putnam W. (1998). Godsbeelden en levensverhaal. Een onderzoek met behulp van de Waarderingstheorie en de Zelfkonfrontatiemethode naar de betekenis van persoonlijke godsbeelden. Tilburg: Tilburg University Press.

Richards P.S. , & Bergin A.E. (1997). A spiritual strategy for counseling and psychotherapy. Washington: American Psychological Association.

Richards P.S. , & Bergin A.E. (2000). Handbook of Psychotherap and Religious Diversity. Washington: American Psychological Association.

Roels F.J.M.A. (1918). De toekomst der psychologie. Den Bosch: Teulings.

Roels F.J.M.A. (1919-20). Godsdienstpsychologie en apologetiek. De Beiaard, 4(2), 337–359.

Roels F.J.M.A. (1928). Cultuurpsychologie en psychotechniek. Mededeelingen van het psychologisch laboratorium R. U. Utrecht, 77–95.

Rutten F.J. Th. (1937). Het domein der godsdienstpsychologie. Nijmegen: Centrale Drukkerij.

Rutten F.J. Th. (1947). De overgang van het agrarische volkstype in het industriële. Amsterdam: Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen.

Rutten F.J. Th. (1954). Verschil tussen de Amerikaanse en Europese benadering der psychologische problemen. De Tijd, June 17, p. 3.

Rutten F.J. Th. (1975). Een lijstje titels uit de wereldliteratuur. Gedrag, 6, 391–392.

Sampson E.†E. (1996). Establishing embodiment in psychology. Theory and Psychology, 6, 601–620.

Sarbin T.R. (Ed.) (1986). Narrative psychology: the storied nature of human conduct. New York: Praeger.

Shafranske E.P. (ed.) (1996). Religion and the clinical practice of psychology. Washington: American Psychological Association.

Stern W. (1917). Die menschliche Persönlichkeit. Leipzig: Barth.

Suèr H. (1969). Niet te geloven. De geschiedenis van een pastorale commissie. Bussum: Paul Brand.

Valsiner J. (2001). The first six years: Culture's adventure in psychology. Culture & Psychology, 7, 5–48.

Valsiner J. , & van der Veer R. (2000). The social mind. New York: Cambridge University Press.

Watson J.B. (1913). Psychology as the behaviorist views it. Psychological Review, 20, 158–177.

Westhoff H. (1996). Geestelijke bevrijders. Nederlandse katholieken en hun beweging voor geestelijke volksgezondheid in de twintigste eeuw. Nijmegen: Valkhof.

Wundt W. (1915). Völkerpsychologie: eine Untersuchung der Entwicklungsgesetze von Sprache, Mythos und Sitte (Bd. 6). Leipzig: Kröner.