Homiletic and Pastoral Review, XVI (May, 1916), 795–96.
2.
GeraldA., KellyS.J., “The Duty of Using Artificial Means of Preserving Life,”TSXI (June 1950) 203–20.
3.
“II. Mediis prorsus extraodinariis vel difficilibus vitam membrorum integritatem vel sanitatem servare, nemo tenetur (n. 134). Hinc: 1 In alia regione sedem ponere, balnea longinqua adire, vim pecunia ingentem expendere, nemo, etiam ditissimus tenetur, etiamsi aliter vitam protrahere nequeat.” — Genicot-Salsmans, Institutiones Theologiae Moralis (ed. 13; Bruxelles, L'Edition Universelle, 1936) I, n. 364.
4.
I. Legis positivae obligatio generatim desinit quando eius observatio per accidens cum gravi damno vel incommodo coniuncta est. — Institutiones Theologiae Moralis, n. 134.
5.
“4. Necesse esse ut incommodum illud per accidens legis observationi coniungatur, seu ipsi extrinsecum sit, non autem ex ipsa lege oriatur. Quaedam enim leges, ex gr. lex divina integritatis in confessione, ex. ipsa natura sua magnam habent difficultatem, quae proinde, in casibus particularibus, earum obligationes non tollit. Ratio huius principii quatenus spectat ad leges humanas, in eo est quo lex debet manere moraliter possibilis (n. 83); quatenus vero etiam leges divinas complectitur, nititur prudenti praesumptione qui opinemur Deum nolle urgere legem suam, ubi tanta difficultas physica impossibilitas, siquidem ad impossible nemo tenetur.” — Loc. cit.
6.
(Tractatus III) DE LEGIBUS, Caput I DE NOTIONE ET ESSENTIA LEGIS. 82. “DEFINITO Lex moralis aliqua, late sumpta est recta agendorum vel omitendorum ratio. Stricta sumpta cum S. Thoma definire solet: Ordinatio rationis ad bonum commune, ab eo qui curam habet communitatis promulgata (1.2.q. 90. a. 4.).” — Necesse esse ut incommodum illud per accidens legis observationi coniungatur, seu ipsi extrinsecum sit, non autem ex ipsa lege oriatur. Quaedam enim leges, ex gr. lex divina integritatis in confessione, ex. ipsa natura sua magnam habent difficultatem, quae proinde, in casibus particularibus, earum obligationes non tollit. Ratio huius principii quatenus spectat ad leges humanas, in eo est quo lex debet manere moraliter possibilis (n. 83); quatenus vero etiam leges divinas complectitur, nititur prudenti praesumptione qui opinemur Deum nolle urgere legem suam, ubi tanta difficultas physica impossibilitas, siquidem ad impossible nemo tenetur. n. 82.
7.
“Ut sit non tantum physice, sed et moraliter observatu possibilis. Nequi ergo esse nimis difficilis pro maiore parte communitatis, inspectis moribus et consuetudinibus eorum quo regere debet.” — Necesse esse ut incommodum illud per accidens legis observationi coniungatur, seu ipsi extrinsecum sit, non autem ex ipsa lege oriatur. Quaedam enim leges, ex gr. lex divina integritatis in confessione, ex. ipsa natura sua magnam habent difficultatem, quae proinde, in casibus particularibus, earum obligationes non tollit. Ratio huius principii quatenus spectat ad leges humanas, in eo est quo lex debet manere moraliter possibilis (n. 83); quatenus vero etiam leges divinas complectitur, nititur prudenti praesumptione qui opinemur Deum nolle urgere legem suam, ubi tanta difficultas physica impossibilitas, siquidem ad impossible nemo tenetur., n. 83.
8.
Raymundus de Penefort, O.P., Summa, (Veronae, 1774), Lib. I, Tit. I, n. 6.
9.
VictoriaFrancisco A., Reflectiones Theologicae, (Lugduni, 1587), Reflectio IX — De Temperantia n. 1.
10.
Commetarios al la Secunda Secundae de Santo Tomas, (Salamanca: ed. de Heredia, O.P., 1952), (II: II, q.147, art.1).
11.
Loc. cit.
12.
DeSotoDomigo, Theologia Moralis (Lugduni, 1582), Trac de Justitia et Jure, Lib. V, q. 2, art. 1.
13.
Ludovicus Molina, S.J., De Justitia et Jure, (Coloniae Agrippinae 1614), Tom. IV, Tract III, disp. I, col. 514.
14.
Loc. cit
15.
BanezDomingo, Scholastica Commentaria in partem Angelici Doctors S. Thomae, 4. vols., (Duaci, 1614-1615), Vol. IV, Decisiones de Jure et Justitia, In II-IIae, q. 65, art. 1.
16.
Joannes DeLugoS.J., Disputationes Scholasticae et Morales, 8 vols. (Parisiis: Vives, 1868-1869), Vol. VI De Justitia et Jure, Disp. 10, n. 30.
17.
Loc. cit.
18.
“Etsi carthusianus in extrema aegritudine possit servare vitam vescendo carnibus, idque probabiliter ei turn liceat … licite tamen laudbiliter etiam turn omittit cum certo periculo mortis … quia rationabiliter negligit vitam pro bono comuni ordinis. — Hermanni Busembaum, S.J., Medulla Theologiae Moralis, (Coloniae 1688), Lib. III, Tract. IV, C. I, n. 4.
19.
“Non videtur tamen virgo aegrotans [per se loquendo] teneri subiere man us medici vel chirugi quando id ei gravissimim est et magis quam mortem ipsam horet.” — Medulla Theologiae Moralis, (Lib. III, Tract. IV, Cap. 1, n. 6).
20.
“Posset tamen virgo permittere tangi; immo tenetur sinere, ut ab alia femina curetur.” —Alphonsus Ligouri, Theologia Moralis, Lib. 3, Trac. 4, cap I, n. 371.
21.
Augustus LehmkuhlS.J., Theologia Moralis, (ed. 10, Frigurgi Brisgoviae: Herder, 1902), I. 35.
22.
PrummerDominic, Manuale Theologia Moralis, (Ed. 2, 3 vols., Friburgi Brisgoviae: Herder, 1933), Vol. I, n. 235.
23.
The Pope Speaks, Vol. IV, n. 4, (Spring 1958), 395–96.
