Terbeschikkingstelling (TBS) is a provision in the Dutch criminal code that allows for a period of treatment following a prison sentence for mentally disordered offenders. This article describes the legal criteria as well as the actual treatment environment of the TBS. Discussion focuses on the selection of patients and the indications for treatment, quality improvement in treatment programs and their evaluation, and the exchange of knowledge about the TBS approach and its effectiveness.
Get full access to this article
View all access options for this article.
References
1.
BatemanA.W.FonagyP.2000. ), Effectiveness of psychotherapeutic treatment of personality disorder. British Journal of Psychiatry, 177: 138–143.
2.
BlanksteinJ.H.1979. De forensisch-psychiatrische kliniek als behandelingsinstrument. Tijdschrift voor psychiatrie, 21: 5–16.
3.
van EmmerikJ.L.1985. TBR en recidiveStaatsuitgeverij: Den Haag.. Onderzoek en beleid, nr. 61
4.
van EmmerikJ.L.1989. TBS en recidive, Een vervolgstudie naar de recidive van terbeschikkinggestelden van wie de maatregel is beëindigd in de periode 1979–1983, Onderzoek en Beleid 95Arnhem: WODC, Gouda Quint bv..
5.
van EmmerikJ.L.1999. De last van het getal; een overzicht in cijfers van de maatregel TBS. Justitiële Verkenningen 4/999–31. Deventer: WODC, Gouda Quint..
6.
HareR.D.1991. Manual for the Hare Psychopathy Checklist-RevisedToronto: Multi Health Systems..
7.
HildebrandM.Ruiterde C.2000. Terbeschikkingstelling, recidive en risicotaxatie: de rol van de psychopathie. Delict en Delinquent, 30: 764–774.
8.
JongeriusP.J.RylantR.F. A.1989. “Milieu als methode.”. In Theorie en praktijk van de methodische milieuhantering in de GGzAmsterdam: Boom Meppel..
9.
LeuwE.1995. Recidive na ontslag uit TBS. Onderzoek en beleid 141Deventer: WODC, Ministerie van Justitie, Gouda Quint..
10.
LeuwE.1999. “Recidive na ontslag uit TBS.”. In Patronen, trends en processen en de inschatting van gevaar, Onderzoek en beleid 182Justitie: WODC, Den Haag..
11.
LibermanR.P., ed. 1992. Handbook of psychiatric rehabilitation.London: Allyn & Bacon..
12.
LinehanM.M.TutekD.A.HeardH.L.ArmstrongH.E.1994. International outcome of cognitive behavioral treatment for chronically suicidal borderline patients. American Journal of Psychiatry, 151: 1771–1776.
13.
van MarleH.J. C.1995. Een gesloten systeem.Arnhem: Gouda Quint..
14.
van MarleH.J. C.1998a. Het voorspellen van gevaar en geheimhouding van de behandelaar. Trema, : 100–103. 1998–5
15.
van MarleH.J. C.1998b. “De bedwongen populariteit van de TBS.”. In Recht door de eeuw Edited by: BurumaY.CoppensE.C.GroenendijkC.A.239–261. Deventer: Kluwer..
16.
van MarleH.J. C.2001. Van gevaar naar risico: regelen in plaats van waarschuwen. Risk-assessment in de forensische psychiatrie. Tijdschrift voor Psychiatrie, 43: 151–161.
17.
PhilipseM.Ruiterde C.HildebrandM.BoumanY.2000. HCR-20. Beoordelen van het risico van gewelddadig gedrag; versie 2Nederlandse vertaling..
18.
Rapport Voort-durend delictgevaarlijke TBS-verpleegden, Ministerie van Justitie, DJI. 1998.
19.
RothA.FonagyP., eds. 1996. What works for whom? A critical review of psychotherapy researchNew York: Guilford..
20.
SteadmanH.J.MonahanJ.AppelbaumP.S.GrissoT.MulveyE.P.RothL.R.Clark RobbinsP.KlassenD.1994. “Designing a new generation of risk assessment research.”. In Violence and mental disorder: Advances in risk assessment Edited by: MonahanJ.SteadmanH.J.297–318. Chicago: University of Chicago..
21.
SwensonC.R.SandersonC.DulitR.A.LinehanM.M.2001. The application of dialectical behavior therapy for patients with borderline personality disorder on impatient units. Psychiatric Quarterly, 72: 307–324.
22.
WebsterC.D.DouglasK.S.EavesD.HartS.D.1997. HCR-20: Assessing risk for violence.Vancouver, BC: Mental Health, Law and Policy Institute, Simon Fraser University..
